Lista utworów:
1 Hall of the mountain King
2 Immortality
3 Dance of the witch
4 Ghosts
5 Dusk over magic land
6 Black Rain
7 Brodząc w krwi
8 The New Age o..

Skład zespołu:
Mateusz “Siara” Gręba – Wokal & Gitara
Krzysztof Bona – Gitara
Szymon Ryba – Bas
Zbigniew Ryba – Perkusja

Muzyka: Thrash Metal
Strona Internetowa: www.myspace.com/remissionblame
Czas Trwania: 34:10 minuty (8 utworów)
Kraj: Polska

REMISSION BLAME to młody zespół, który tworzą młodzi muzycy, a nawet niektórzy bardzo młodzi, co widać po zdjęciu :) ale mimo to ich prezentacja muzyczna przedstawia się dość dojrzale. Na materiale słychać, że muzycy swobodnie poruszają się po swoich aranżacjach, które oscylują w kręgu Thrash Metalu. Charakterystyczne dla „Alea Iacta Est” jest to, że wyraźnie słychać, iż jest to Thrash Metal rodem z Polski. Na pewno zadecydowało o tym typowe polskie brzmienie ale i aranże kompozycji (oczywiście jeśli chodzi o tematykę thrashu, która w tym przypadku bardzo skojarzyła mi się z przełomem lat 80/90 ubiegłego stulecia). Słucham metalu od ponad 20 lat i nawet gdybym nie był świadomy pochodzenia zespołu to po pierwszych taktach wiedziałbym, że to rodzima kapela (pomijając fakt, że na 8 utworów tylko jeden jest polskojęzyczny). Aczkolwiek owy polski akcent nie jest czymś ujemnym. Traktuję to jako cecha charakterystyczna…

Zaś jeśli chodzi o szczegóły… Muzyka w wykonaniu REMISSION BLAME zazwyczaj utrzymana jest w średnich tempach, jednak z dość częstymi zmianami tematów muzycznych począwszy od ciężkich riffów, a skończywszy na akustycznych partiach. Raczej nie jest to tzw. thrashowy, jednostajny łomot aczkolwiek miejscami pojawiają się szybkie i agresywne akcenty pośród bardziej melodyjnych patentów. W kompozycjach dominują partie dynamicznych riffów, ostre i zarazem melodyjne solowe akcenty wspierane przez dość urozmaiconą pracę bębnów (które doskonale podkreślają częste zmiany natężenia muzyki). A na czele całości rozbrzmiewa ochrypły śpiew (z tzw. pazurem), który miejscami przeradza się w bardziej drapieżny growling, czy też nawet w delikatny nostalgiczny śpiew, mroczną recytację oraz szept. Być może ten charakterystyczny sposób wokalnego wyrazu w połączeniu z charakterystyczną strukturą riffów i brzmieniem (wcześniej wspomnianym) spowodował, że muzyka REMISSION BLAME skojarzyła mi się z HUNTER’em (i to nawet bardzo) czy nieistniejącym już PROSECUTOR’em (właśnie z początku lat 90. XX wieku).

Dużymi plusami okazały się utwory „Dusk over Magic Land” będący czymś w rodzaju thrashowej ballady – melancholijnej a zarazem mrocznej i ostrej oraz „Brodząc w krwi” – jedyny polskojęzyczny kawałek.